Misschien geef je een compliment sneller terug dan je het werkelijk binnenlaat. Je glimlacht, zegt dat het wel meeviel of verplaatst de aandacht naar de ander. Misschien voel je tijdens een rustige ochtend even hoe fijn het is, om vervolgens alweer op te staan voor iets wat nog moet. Of je merkt dat een moment van liefde direct wordt gevolgd door de gedachte dat je dit ook weer kunt verliezen.
Er zijn veel manieren om langs iets goeds heen te bewegen.
Er wordt veel gesproken over de moed die nodig is om pijn te voelen. Over verdriet toelaten, angst verdragen en boosheid serieus nemen. Dat is waardevol. Maar ook het goede vraagt iets van je. Niet dezelfde stevigheid, wel dezelfde aanwezigheid. Kun je blijven wanneer niets opgelost hoeft te worden? Kun je je laten raken door wat mooi is, zonder het kleiner te maken, vast te willen houden of alvast afscheid te nemen?
Wat er gebeurt wanneer je niet meteen verdergaat
Iets goeds ontvangen klinkt eenvoudig. Toch kan het onverwacht kwetsbaar voelen. Zodra je erkent dat iets je dierbaar is, wordt ook voelbaar dat je het niet volledig kunt beheersen. Liefde kan veranderen. Een mooi moment gaat voorbij. Een ontmoeting eindigt. De zon zakt. Het laatste akkoord sterft weg.
Soms lijkt het daarom veiliger om het plezier klein te houden. Om te zeggen dat het niets bijzonders was. Om schoonheid te registreren zonder haar echt dichtbij te laten komen. Als je niet helemaal opent, kan het je misschien ook minder raken.
Maar ontvangen betekent niet dat je gelooft dat het goede voor altijd blijft. Het betekent evenmin dat je je eraan moet vastklampen. Ontvangen is erkennen wat er nu is. Dit is goed. Dit raakt me. Dit mag iets voor mij betekenen.
Daar hoeft geen conclusie achteraan. Geen verklaring en geen plan om het moment te herhalen. Je hoeft alleen niet direct weg te gaan bij je eigen ervaring.
Genieten is geen beloning voor wanneer alles af is
Je kunt het leven ongemerkt uitstellen. Eerst moet er iets geheeld, begrepen, afgerond of veranderd worden. Eerst moet je rustiger zijn, helderder weten wat je wilt of minder last hebben van oude patronen. Daarna komt er ruimte voor plezier.
Maar het leven wacht niet tot jij klaar bent. Je kunt verdriet dragen en tegelijkertijd geraakt worden door muziek. Je kunt met een moeilijke vraag leven en toch genieten van eten dat met aandacht is gemaakt. Je kunt iets missen en oprecht lachen. Het ene maakt het andere niet minder waar.
Een mooi moment ontkent niet wat zwaar is. Het voegt iets toe aan de ruimte waarin je leeft. Genieten hoeft daarom geen ontsnapping te zijn. Het kan juist een vorm van deelname zijn. Je bent niet even weg van je leven. Je bent er middenin.
Dat betekent niet dat je van ieder moment iets bijzonders moet maken. Ontvangen mag geen nieuwe opdracht worden waarin je ook nog beter moet leren genieten. Er zijn dagen waarop schoonheid je nauwelijks bereikt. Er zijn momenten waarop je aandacht ergens anders nodig is. Ook dat hoort bij het volledige spectrum.
De vraag is dus niet of je voldoende dankbaar bent. De vraag is zachter en eerlijker: is er op dit moment iets goeds aanwezig waar ik nog niet helemaal bij ben?
Voluit leven is niet alleen ruimte maken voor wat pijn doet. Het is ook aanwezig durven blijven wanneer iets je voedt.
Schoonheid begint bij aandacht
Schoonheid hoeft niet groots te zijn. Ze verschijnt vaak in details die niets van je vragen. De warmte van een kom tussen je handen. De geur die vrijkomt wanneer je de schil van een sinaasappel breekt. Een baslijn die je eerder in je buik voelt dan dat je haar bewust hoort. Zonlicht op een tafel. De textuur van brood. Een hand die iets langer op je arm blijft rusten. Een stem waarin je ontspant.
Je zintuigen brengen je naar een plek waar denken niet als eerste aan de beurt is. Je kunt nadenken over gisteren en je zorgen maken over morgen, maar je kunt alleen nu proeven. Alleen nu luisteren. Alleen nu voelen hoe lucht langs je huid beweegt.
Daarom zijn klank, geur, smaak, aanraking en natuur binnen Soulful geen versiering rond het echte werk. Ze zijn manieren om deel te nemen aan het moment. Niet omdat een mooie geur je leven oplost of een kop thee iedere vraag beantwoordt. Wel omdat je via je zintuigen kunt merken dat je hier bent.
Schoonheid wordt dan meer dan iets waar je naar kijkt. Ze wordt een ontmoeting.
The art of being fully alive gaat voor mij precies daarover. Niet over een leven dat voortdurend intens, uitbundig of betekenisvol moet voelen. Wel over beschikbaar zijn voor wat zich werkelijk aandient. Voor pijn en plezier. Voor stilte en verlangen. Voor wat je schuurt en voor wat je verzacht. Voluit leven zit soms in een groot besluit. Maar net zo vaak zit het in het niet missen van iets kleins.
Blijf één moment langer
Ontvangen hoeft geen indrukwekkende ervaring te zijn. Misschien begint het met één moment langer blijven.
Wanneer iemand je een compliment geeft, zeg je alleen dank je wel. Je haast je niet om het terug te kaatsen of uit te leggen waarom het eigenlijk niet klopt. Wanneer je iets lekkers eet, proef je de eerste hap voordat het gesprek in je hoofd verdergaat. Wanneer muziek je raakt, laat je de laatste noot uitsterven voordat je het volgende nummer aanzet. Wanneer je merkt dat je gelukkig bent, hoef je niet meteen te controleren hoelang dat gevoel zal blijven.
Je kunt ook opmerken wat je normaal doet wanneer iets goed voelt. Maak je het kleiner? Zoek je afleiding? Begin je alvast aan het volgende? Denk je aan wat er nog ontbreekt? Dat opmerken is al genoeg. Je hoeft jezelf niet te dwingen om verder open te gaan dan op dat moment klopt. Misschien kun je alleen de haast om weg te bewegen een paar seconden uitstellen.
Ontvangen betekent ook dat je het goede weer laat gaan. Een moment hoeft niet te blijven om werkelijk van jou te zijn geweest. Juist wanneer je niet probeert het vast te houden, kun je ervaren wat het je gaf.
Misschien is dat de kunst: niet méér mooie momenten verzamelen, maar vollediger aanwezig zijn wanneer schoonheid je vindt.
OM MEE TE NEMEN
Wat laat je vandaag binnen?
Kijk niet naar wat groter, mooier of betekenisvoller zou moeten zijn. Merk op wat er nu al aanwezig is en waar je misschien te snel aan voorbijgaat.
- Welk klein moment deed je vandaag goed?
- Wat gebeurt er wanneer je daar niet meteen bij weggaat?
- Kun je het één ademhaling lang ontvangen zonder het vast te hoeven houden?